λέξεις σε έφεραν κοντά μου
αυτές τις λέξεις δε βρήκες

-
λέξεις που ανταλλάξαμε με “σβήνουν” τώρα
με γυμνές λέξεις σου είπα οτι ένιωθα
με γυμνές λέξεις μου είπες οτι ένιωθες

-
οι λέξεις σβήνουν τώρα
άλλες λέξεις δεν υπάρχουν να πω
μόνο αυτές που πασχίζουν να περιγράψουν ένα απέραντο κενό
το δικό σου, της ζωής μου που πίστεψε – δε θα γίνεις ποτέ μέρος

-

και ξέρεις τι
οι λέξεις θα προσπαθήσουν πάλι
και θα συναντηθούν με άλλες λέξεις, τις δικές σου,  και θα γυρίσουν πίσω σε μένα και θα με στοιχειώνουν
και αυτό είναι κάτι που δεν το θέλουμε.
-
γιατί μετά οι λέξεις θα είναι οργισμένες και τονισμένες με μαύρα και βρώμικες και πονεμένες
γιατί με λέξεις προβλέπεις τις επόμενες λέξεις
που κάνουν κύκλους
-
οκ, μπορεί να υπάρξουν καινούργιες λέξεις θα πεις
ανείπωτες, φρέσκιες
…φτάνει να τις βρούμε
ωστόσο είναι τόσο νωρίς
-
ακόμη τριγυρνούν οι άλλες, εκείνες που πόνεσαν
εκείνες οι ποτισμένες με εγωισμό και αγάπη και μίσος και εφιάλτες και όνειρα
εκείνες που χόρεψαν στην άμμο ακούγοντας bregovic και μετά έπεσαν στο γκρεμό
και τραγουδούσαν μέχρι να διαλυθούν στο έδαφος γιατί ακόμη και τότε ήταν χαρούμενες και μιλούσαν για αγάπες
μιλούσαν για ταξίδια και μουσικές
λέξεις
-
μην τις υποτιμάς ποτέ
έχουν τη δύναμη να σε συνθλίψουν
ξέρω πως είναι, έμαθα
μπορεί να ξέρεις και εσύ
εκείνες τις ώρες που δάκρυα έτρεχαν απο τα μάτια σου απο λέξεις που περίμενες και δεν άκουσες
ξέρεις
-
αλλά στο λέω ξανά:
μην τις υποτιμάς