Ήταν μπροστά στα μάτια μου, head up display, μια μπαταρία που αναβόσβηνε.
«Δεν μπορώ να ασχοληθώ άλλο» έλεγα στον εαυτό μου. Για τον εαυτό μου.
Χαοτικό μυαλό ; Ε, κλείσε το ρημάδι.
Κλείσε το μπας και σώσεις κανένα κομμάτι από το κάψιμο.
Σκέψεις στις σκέψεις ; Γιατί έγινε αυτό έτσι ; Γιατί είπε αυτό ; Γιατί να είναι έτσι ; Γιατί να μην είναι αλλιώς ; Που το χάσαμε ; Γιατί είμαι σκατά ; Πώς τα έφερα έτσι ;
Αναβόσβηνε η μπαταρία
Λίγο πριν το shutdown σκεφτόμουν τι ήθελα να σώσω. Από όλες τις εφαρμογές που είχα ανοιχτές. Όλα εκείνα τα μικρά και μεγάλα που για άπειρους λόγους με ρίχνουν.
Λίγο πριν το shutdown σκεφτόμουν ότι θα σταματήσει και η μουσική.
Ε και ; Τον τελευταίο καιρό ακούω κάτι μουσικές, κάτι Θηβαίους, κάτι Πυξ Λαξ, κάτι Στέρεο Νόβα. Μέχρι και Κατσιμιχαίους ξέθαψα από το χρονοντούλαπο. Δεν πάω καλά.
Αναβόσβηνε η μπαταρία.
Δε γαμιέται. Ας σταματήσουν και αυτά. Δε βοηθάνε. Το αντίθετο μάλιστα. Το κάνουν χειρότερα. Το ποιο ; Το τίποτα.
Παλεύω τόσα χρόνια, φίλους, σχέσεις, γκόμενες. Και πολλές καταστάσεις που τόσο ξεκάθαρα φώναζαν «Κάνε τη γρήγορα πριν πέσεις χειρότερα».
Και δεν έφευγα ρε γαμώτο γιατί φοβόμουν. Έλεγα πού θα πας, πώς θα προχωρήσεις ; Πάλι μόνος ; Πάλι χαμένος στην κοσμάρα σου ;
Ναι ρε γαμώτο, στην κοσμάρα μου. Σε όποιον αρέσει. Σε κάνεναν ; Fine !
Υπάρχουν στιγμές που λέω ότι ναι, δεν πάω καλά, αλλά τα τελευταία χρόνια γνωρίζω κόσμο που πραγματικά με τρομάζει με τον παραλογισμό του.
ΟΚ, κρατάω και ένα 10% μήπως και εγώ αλλάζω και παραξενεύω.
Αλλά από κάποιο σημείο και μετά ο παραλογισμός είναι απτός και αντικειμενικός.
Κατρίν μου έλεγες χθες ότι φωνάζω. Το σκεφτόμουν σήμερα αυτό. Ναι, φωνάζω.
Γιατί είμαι 32 και έχω φάει τη μαλακία με το κουτάλι της σούπας.
Έχω ξεχάσει να λέω δύο βασικές λεξούλες: «Όχι» και «Φύγε».
Και ξέρεις τι παθαίνεις όταν τις ξεχνάς ;
Έρχεται το σύμπαν και σε πηδάει.
Έχεις δώσει τα πάντα σε όλους και ψάχνεις κάτι για σένα.
Αναβόσβηνε η μπαταρία – πιο γρήγορα.
Τη χάλασα τόσο καιρό. Την άδειαζα για πλάκα. Για να δώσω. Για να περνούν όλοι καλά. Να περνούν γαμάτα θα έλεγα.
Κλείνω, κλείνω.
Θέλω να μείνει κάτι για μένα.
Θέλω λίγη ενέργεια για να δώσω ο,τι έχει μείνει σε –
Σε σένα.
Όποια και αν είσαι.
