6:56

Φακ – με ένα κεφάλι ανύπαρκτο και ένα αίμα στις φλέβες μου μπλε.

Κοιτάζω τον κέρσορα.

6:57

Νομίζω ότι έξω έχει εκείνο το μωβ χρώμα. Και το κοιτάζω και ονειρεύομαι πώς είναι δικό μου. Και το κρατάω πάνω από τα μάτια σου και το κουνάω και σε βασανίζω. Όχι, δε στο δίνω.

6:59

Θα εντυπωσιαζόμουν αν το σήκωνες. Γιατί ίσως θα ήσουν εκεί για μένα. Γιατί το έχω ανάγκη τώρα. Πάει, έφυγε, πέταξε.

7:01

Τόσο ζαλισμένος που δεν μπορώ να κοιμηθώ – κουφό ε. Θα το ανεβάσω το γαμημένο το post και θα του δώσω λίγες ώρες ζωής μέχρι που θα φύγει το αλκοόλ από το αίμα μου και θα καταλάβω τι γίνεται. Και θα ξυπνήσω τρομοκρατημένος και θα ψάχνω ένα delete.

Νομίζω ότι το ψάχνω αυτό , anyway.

7:04

Ρε – φως. Φύγε φως. Μακριά – άσε με στο σκοτάδι μου. Εκεί δε φαίνονται οι σκέψεις. Ή αν φαίνονται, φαίνονται αμυδρά και τις μπερδεύω και δε βγάζω νόημα και είναι όλα εντάξει.

7:07

Και το φως δυναμώνει, το στήθος πονάει, το μυαλό θολώνει.

7:10

Και σε αγαπάω και σε μισώ. Και θέλω να τελειώσει όλο αυτό και θέλω να ήσουν δίπλα μου τώρα.

7:12

Ρε γμτ, φαντάζουν όλα τόσο λάθος: Και ότι δεν μου αξίζουν και ότι εγώ το κάνω όλο αυτό στο εαυτό μου και ακούγεται ένας ήχος μίξερ από το παράλληλο σύμπαν που πολτοποιεί τα τελευταία εγκεφαλικά μου κύτταρα.

7:18

Ακούγεται ένας ήχος καμπάνας από μια εκκλησία. Ποτέ δεν έτυχε να τον ακούσω. Και μου έρχεται να συρθώ μέχρι εκεί και να καθίσω στο κέντρο και να κοιτάξω ψηλά και να ρωτήσω τι άλλο έχει ακόμη το Menu για μένα.

7:20

Όταν μένω μόνος και δε μου μιλάς, ταξιδεύω. Το ξέρεις ρε γαμώτο. Και δε σε νοιάζει ή το ξεχνάς. Ψάχνω εκείνο το γαμό-κουμπί εδώ και κάτι χρόνια. Εκείνο που σταματάει τα σενάρια και τις εικόνες και τις γραμμές που ενώνουν το ένα με το άλλο. Και εκείνα τα φτυάρια που ξεθάβουν τη μνήμη και τη φέρνουν στην επιφάνεια και στην τρίβουν στα μούτρα.

-

7:20

Λέω ότι κοιμάσαι. Και βλέπεις όνειρα που δε θα θυμάσαι. Και είμαι καλά. Το έφτιαξα στο μυαλό μου για να ξαπλώσω.

7:24

Thomas newman μαζί με καμπάνες – δεν υπάρχει.

7:25

Θα ήθελα να βγω έξω αλλά δε θέλω να δω αυτή τη θάλασσα μόνος μου. Βαριέμαι –δεν έχει νόημα πλέον.

7:30

Δεν ξέρω τι έχει νόημα.