1.

To κρύο αυτή τη νύχτα ήταν πραγματικά το κάτι άλλο. Σα να μου τρυπούσαν το σώμα χιλιάδες βελόνες, έτρεμα, μετά βίας στεκόμουν στα πόδια μου. Νόμιζα ότι πολύ σύντομα θα σωριαζόμουν στον παγωμένο δρόμο και κάπου εκεί θα τελείωναν όλα.

Αλλά κατηφόριζα γρήγορα την Πανόρμου μέχρι το αυτοκίνητο, παρατηρώντας κλεφτά τις λάμπες των δρόμων, τι εμμονή θεέ, και τους ταρίφες που έμπαιναν χωρίς αύριο στην Αλεξάνδρας.

Και είδα τη εκείνη τη σκιά πίσω μου που με ακολουθούσε. Σταματούσα, σταματούσε. Ξεκινούσα, προχωρούσε μαζί μου. Σε κάποια φάση γύρισα γρήγορα πίσω και εξαφανίστηκε μέσα σε ένα στενό.

Είχα φτάσει σχεδόν στο αυτοκίνητο όταν έκανα μια απότομη μεταβολή και σταμάτησα:

Ή τώρα ή ποτέ. Έπρεπε να ρωτήσω γιατί και πώς.

Αλλά οι σκέψεις μου δε μου απάντησαν. Με κοιτούσαν εκεί πέρα, κάτι ψέλιζαν, δεν μπόρεσα να καταλάβω.

Και ο αέρας δυνάμωνε και οτιδήποτε φορούσα δεν έκανε πλέον.

Τυλιγμένες σε ένα μαύρο παλτό, δύο κεφάλια πιο ψηλές από μένα, προχωρούσαν αργά προς το μέρος μου. Έσφιξα τα δόντια, τις γροθιές, σα να ήθελα να παλέψω.

Να τις διώξω μακριά, στον αγύριστο.

Και καθόμασταν εκεί, στη μέση του δρόμου, εγώ και οι σκέψεις μου, απέναντι, με μίσος.

Δεν ήθελα να παλέψω – μα ούτε και να αφεθώ.

«Λοιπόν» ?

Άναψα τσιγάρο και κοιτούσα τα μαυρισμένα, από το κρύο, χέρια μου.

«Θα καθίσουμε πολύ ώρα εδώ?»

Κούνησαν οι σκέψεις μου το κεφάλι τους αποδοκιμαστικά. Σα να γελούσαν με μένα. Αυτό κάνουν πάντα και με εκνευρίζει.

Τράβηξα άλλη μια τζούρα και περίμενα.

«Μου είπατε ότι είχατε να μου πείτε. Και έχετε δίκιο. Σε όλα. Αλλά, ξέρετε, είμαι αυτός, με τα λάθη, με τα αδιέξοδα, με τα πάντα όλα»

Γύρισα την πλάτη, είχαν εξαφανιστεί.

-

2.

Το cd των burial έπαιζε στο αυτοκίνητο από την Πανόρμου μέχρι την Αχαρνών.

Ο δρόμος άδειος και παγωμένος: Έξι βαθμούς έλεγε θερμοκρασία το κορσάκι.

Στο φανάρι της Πλατείας Αμερικής, έπαιζε το untrue.

Because you lied.

 Και ένιωσα δάκρυα να κυλούν στα μάτια μου. Όχι λύπης. Χωρίς κόμπο στο λαιμό, χωρίς λυγμό. Απλά δάκρυα.

Το είχα κοιτάξει μια φορά, κάτι σταγόνες μου είχαν δώσει για όταν συμβαίνει.

Είχα μπερδευτεί όμως.

Δεν ήξερα αν ήταν όντως αυτό.

Δεν ήξερα αν ήταν για κάτι που έπρεπε να θυμηθώ.

Για κάτι που έγινε.

Για κάτι που θα γίνει.